Эрмек үчүн

Кечке жуук ал эки кишинин:

– Арина-а! Аришка, шай-айтан! – деп кыйкырганын укту.

Угулган кыйкырыктардын бири – Луканын, экинчиси – солдаттын үнү эле. Ал үчүнчү кишинин үнүн уккусу келди, бирок үчүнчү добуш угулган жок да, чаарайган бетинен төшүнө жашын чууртуп, ал шолоктоп ыйлап жиберди. Ыйлады, сай-сөөгүн улам катуураак какшаткан жанагы зарынасын басуу үчүн, жылаңач төшүн кургак жерге өйкөдү. Ыйлады, ыйлаганымы бирөө угуп, ыйлатпай койбогой эле деп коркконсуп, озондогону турганын басып, дымын чыгарбады.

Кийин түн болгондо ордунан туруп, станцияны көздөй илкип басты. Станциянын имараттарына келгенде, погребдин дубалына аркасы менен жөлөндү да, талааны карап көпкө чейин турду. Товарный поезддер келип, кетип жатты; өзүнүн маскара болгону жөнүндө кондукторлорго солдаттын айтканын, кондукторлордун каткырганын ал угуп турду. Сары чычкандардын аңкыштаганы араң угулган ээн талааны аралап, алардын каткырыгы ыраакка угулду.

– Жараткан кудай! Өзүң кечире көр… – деп үшкүрдү аял, дубалга такай сүйөнүп. Бирок жүрөгүн мыжыккан оор күйүткө үшкүрүк дабаа болгон жок.

Таңга жуук ал станциянын чердагына акырын чыкты да, өзү жууган кирлерди кургатканы илчү аркандан сыйыртмак жасап алып, ошерге муунуп өлдү.

Өлүктүн сасыган жытынан улам, Аринаны эки күндөн кийин табышты. Адегенде баары коркуп кетишти, анан: бул иште ким айыптуу? – деп талкуулай башташты. Гомозов айыптуу деп, Николай Петрович кынтыксыз далилдеди. Анан станциянын начальниги стрелочникти тумшукка бир койду да, оозуңан чыгаруучу болбо деп коркутту.

Өкмөт кишилери келип, тергөө жүргүздү. Арина убайымчыл болгон себебинен муунуп өлүптүр деп аныкталды… Аны талаага алпарып көөмп салгыла деп, жол мастеринин жумушчуларына тапшырышты. Аны көмгөндөн кийин станцияда тартип, тынчтык кайта дагы дооран сүрдү.

Эл болбой зериккендеринен, бекерчилик менен ысыктан саргайып, станциянын кишилери өтүп жаткан поезддерге ичи күйүп, суткасына төрт минутадан кайта дагы жашай башташты.

… А кышында алай-дүлөй бурганак талаада уңшуп, кичинекей станцияны күрткү басканда, станциянын кишилеринин турмушу андан бетер көңүлсүз болот.

Которгон Сүйүнтбек БЕКТУРСУНОВ