Жамгырдай сагынычтуу сүйлөп берчи, мен тыңшайын

Пьеса

КАТЫШУУЧУЛАР: Аял жана эркек

КӨШӨГӨ: Манхэттен борборундагы сегизинчи райондун батыш тарабындагы үйдөгү мебелдери бар бөлмө. Керебетте уйкудан эми ойгонгон эркек ич кийимчен жатат. Түндөсү аябай ичкени байкалат. Жааган жамгырдан улам бүркөк асман фонунда түнөргөн жалгыз терезе тушта аял олтурат. Колуна кармаган ыстакандагы суудан чымчык сымал аз-аздан ууртайт. Экөөнүн тең жүзү кароосуз калган балдардай жүдөңкү. Бири-бирине сылыктык менен кайрылып, сыпайы гана мамиледе экендиги байкалат. Эки жападан жалгыз балдар бири-бири менен эми гана достошкусу келгенсип жана мындай нерсе аларда улам-улам кайталана берип, эми алардын маегинде эч кандай бири-бирин жек көрүп же өкүнүп жатканы байкалбаган томсоруңку көрүнүш.

Эркек: (үнү киркиреп.) Саат канча болду? (Аял бирдеме деп күңкүлдөйт.) Эмне дейсиң, жаным?

Аял: Жекшемби.

Эркек: Жекшемби экенин билем. Саатты бурап койсоң боло.

(Аял арык колдорун кырмызы түстөгү эски кимоносунун жеңинен сууруп алып, суу куюлган ыстаканды алат да, бир ыстакан суу да оордук кылып жаткандай эңкейип керебетте ага карап турган эркекке сунат. Жакын арадан мандолиндин коштоосунда чыккан музыканын илең-салаң үнү бир нече жолу угулат. Испан тилинде жазылган «Estrellita» ырына окшош обон.)

(Бир маалда жамгыр башталып, спектакль бүткөнгө дейре дыбырап жаап турат; терезе туштан бир топ көгүчкөн шатырап учуп өтүп, ары жактагы ар кайсы терезеден балдардын чурулдаган үнү чыгат.)

Балакай үнү:

Жамгыр, жамгыр жаачы дагы себелеп,
Жамгыр үнү балдар үчүн керемет.
Жамгыр менен бүткүл аалам тазарат,
Жамгыр шаарды жууп кетти тазалап.

(Бир аз туруп бул ырды ары жактан дагы башка балакай айтып кирет.)

Эркек: Кызык, мен жумушсуздарга берилчү акчамды алдым бекен? (Аял колундагы ыстакан оордук кылып жаткансып алдыга эңкейе басып, ыстаканды анын катуу үнүнөн чочуй тургансып текчеге акырын коёт. Бырс күлүп алып, демин ичине тартып туруп калат. Эркек үмүтсүз кебин улайт.) Ал акчаны алдым окшойт. Кийимдерим кана? Чөнтөктү карачы, чек жок бекен.

Аял: Мен сени издеп жүрсөм, өзүң кайтып келдиң. Чекти алып, керебетке кат таштап кетипсиң. Кол жазмаңды такыр окуй албай койдум.

Эркек: Эч окуй албадыңбы?

Аял: Телефон номерин гана окушка жарадым. Ал номерге чалсам, ал жактагы ызы-чуудан түзүк эчтеке угулбады.

Эркек: Ал жактагы ызы-чуудан?

Аял: Ооба, ал жактан тынбай ызы-чуу угулуп турду.

Эркек: Кай жактан?

Аял: Билбейм. Кимдир бирөө: «Келе кал» – деп айта салып, трубканы коюп койду. Кайра чалсам, линия бош эмес деп туруп алды.

Эркек: Колума «Miller’s High Life» сырасын кармаган бойдон муз чыланган ваннадагы сууда сулап жатыпмын. Денем көк-ала так. Дайрага жакын аймакта, чыгыш тараптабы, же Гудзондобу, дарегин так билбейм. Азыр адамдар мас болуп эсин жоготкон кишини өлтүрүп салыштан деле кайткыдай эмес. Тепкичтен ылдыйга томолото тепкилеп түшкөндөй денем бүт зыркырайт. Бир жолу башы-көзүмдү жарып кетишкен. Андан кийин өлөрчө тепкилеп, таштанды челекке ыргытып салышкан жеринен эсиме келгем. Денем кесилген, күйүктөн калган так. Эсин жоготкон адамды кордогон ушунчалык кара өзгөй адамдар бар экенине зээним кейийт. Ваннадагы муз чыланган сууда ойгонор замат, ал жайдан атып чыгып, мейманканага кирип баратканымда башка эшиктен кимдир-бирөөнүн сыртка чыгып бараткан үнү угулду. Сыналгы иштеген бойдон турат да, арыда пластинкада музыка ойноп жатат.

Бөлмөнүн ар кайсы жеринде үстүнө түрдүү даам коюлган үстөлдөр жайнайт: сүрсүтүлгөн эт, тоок эти жана ичимдиктин бардык түрү куюлган бөтөлкөлөрдүн кээ бири ачылса, кай бири ачылбастан калган. Чакаларга эриген муз салынган. Мен кирер замат, кимдир бирөө эшикти жаап чыгып кетти… (Аял ыстакандагы суудан ууртайт.) Кимдир бирөө… Эшик тарс жабылар замат, эшик тарапты тыңшасам, сырттан лифт эшиги жабылганы угулду… (Аял ыстаканды ордуна коёт.) Дайрага жакын мейманкананын бул кабатында кийим-кечектер ар кайсы жерде чачылып жатат. (Ачык терезе туштан көгүчкөндөр шатырап учуп өтүшкөндө, аял селт этип чочуп кетет.) Ич кийимдер! Көйнөк, галстук, байпак жана ушул сыяктуу.